MUSTAFA’NIN KIZGINLIĞI(BAŞLANGIÇ)
MUSTAFA’NIN KIZGINLIĞI
Sabahın ilk ışıklarıyla uyandı.Pencereden giren ışıklar bir an sersemletti onu.Birşey göremez oldu.Yavaş yavaş gözleri alışmaya başladı parlak ışıkların verdiği aydınlığa. Yerinden kalkmak istedi ama bedeni uyuşmuş gibiydi.Dünkü çalışmasına yordu yorgunluğunu.Bedenini zorlayarak kalkabildi ancak yerinden. Yüzünü yıkamaya gidecekti,yürürken sendeledi biraz, ardından toparladı kendini ve zorlayarak dengesini sağladı.
Boyası dökülmüş,yıkılmaya yüz tutmuş evin duvarını ilk defa görüyormuş gibi şaşkınlıkla baktı ve “ kış yaklaşıyor duvarı onarmanın zamanı geldi de geçiyor “diye düşündü. Bir an ne yapacağını unutmuş gibi etrafına baktı bir süre sonra hatırladı ve ‘son zamanlarda ne gerizekalı biri olup çıktın Mustafa ‘diyerek banyoya doğru yürümeye başladı. Yüzünü yıkadıktan sonra sararmış ,beyazlığından eser kalmamış havluyla yüzünü kuruladı. Üstünü değiştirirken yırtık şalvarına baktı. Üstüne yeni elbiseler almanın zamanı gelmişti ama elinde yiyeceklere yetecek parası bile kalmamıştı. Nasıl bir hale girdim diye düşünürken sinirlendi ve kendi kendine konuşmaya başladı; -Beni bu hale sokanlar göreceksiniz siz gününüzü...ulan puştlar ne dediniz de yapmadım.Dağ gibi adamdım be ,şimdi kendine bile bakamayan bir adama çevirdiniz. Ama siz durun,durun siz hesabını sorarım ben… Duraksadı bir an ardından tekrar başladı konuşmaya:Neymiş ‘Mustafa artık eskisi gibi çalışamıyormuş,yaşlanmışmış’.Ulan siz daha annenizin kucağında altınıza ederken ben neler neler yapıyordum. Eee kurt kocayınca köpeklerin maskarası olurmuş,derler ama ben Kara Mustafa’ysam gösteririm onlara günlerini!Yakında onlara yapacağıma cümle alem şahit olacak,beklesinler,az kaldı çok az…
Boyası dökülmüş,yıkılmaya yüz tutmuş evin duvarını ilk defa görüyormuş gibi şaşkınlıkla baktı ve “ kış yaklaşıyor duvarı onarmanın zamanı geldi de geçiyor “diye düşündü. Bir an ne yapacağını unutmuş gibi etrafına baktı bir süre sonra hatırladı ve ‘son zamanlarda ne gerizekalı biri olup çıktın Mustafa ‘diyerek banyoya doğru yürümeye başladı. Yüzünü yıkadıktan sonra sararmış ,beyazlığından eser kalmamış havluyla yüzünü kuruladı. Üstünü değiştirirken yırtık şalvarına baktı. Üstüne yeni elbiseler almanın zamanı gelmişti ama elinde yiyeceklere yetecek parası bile kalmamıştı. Nasıl bir hale girdim diye düşünürken sinirlendi ve kendi kendine konuşmaya başladı; -Beni bu hale sokanlar göreceksiniz siz gününüzü...ulan puştlar ne dediniz de yapmadım.Dağ gibi adamdım be ,şimdi kendine bile bakamayan bir adama çevirdiniz. Ama siz durun,durun siz hesabını sorarım ben… Duraksadı bir an ardından tekrar başladı konuşmaya:Neymiş ‘Mustafa artık eskisi gibi çalışamıyormuş,yaşlanmışmış’.Ulan siz daha annenizin kucağında altınıza ederken ben neler neler yapıyordum. Eee kurt kocayınca köpeklerin maskarası olurmuş,derler ama ben Kara Mustafa’ysam gösteririm onlara günlerini!Yakında onlara yapacağıma cümle alem şahit olacak,beklesinler,az kaldı çok az…
Yorumlar
Yorum Gönder